Iritzi egin da azken eguna lagunok. Dakizuen moduan blog filosofiko hauek ez ditugu gehiago ikutuko ez ikertuko, urte honetan hainbat gairi buruz hitz egin dugu sarrera desberdinen bitartez, besteak beste, arazo sozialak, arrazismoa, matxismoa, hau da, bizitzari buruz…
Azken gai honekin hasteko, suizidioa zer den ari buruz hitz egingo dugu. Pentsamendu suizidak dira pertsona batek seriotasunez pentsatzen duenean bere burua beste egiteko da. Pertsona askok pentsamendu suizidak izaten dituzte bizitzako uneren batean, baina gehienek ez dute inoiz beren buruaz beste egitea serioski kontsideratzen.
Batzuetan ere gaizorik dauden pertsonak eta medikazio behar dutenak, momentu gehienetan pentsatzen dute, baina ia beti seriotasunik gabe.Nahasmendu horiek, tratatzen ez baditugu , pertsona gero eta gehiago isolatzen da haren pentsamendu arrazionalekin. Bakardade, asaldura, eta beldurraren isolazioan sartzen dira, ea sendatu eta irtenbide bat aurkitu dezakeela ikustea eragozten dioten pertsona behar dituzte haiekin. Suizida batek ez ez du zertan nahasmendu bat izan behar bere burua , du. Laburbiltzeko, pertsona arrunta batzuk dira non arazoak dituzte eta laguntza eskatu beharrean uste dute hobea dela bizitza kentzea, batzuetan erarik errezena da eta.
Zalantza bat izan gabe, denok apur bat adiago egongo bagina, egunero elkarreraginean aritzen garen pertsonez gehiago kezkatuko bagina, elkar gehiago zainduko bagina, pertsona gutxiago suizidatuko litzateke. Ez dutelako soletate pentsamendua.
